فایز
شمارهٔ ۲۹۹
دوبیتیها
خداوندا که در نزع روانم
مگردان لال از ذکرت زبانم
به فایز این قدرها مهلتی ده
که تا خود را به کوی او رسانم
فایز
دوبیتیها
خداوندا که در نزع روانم
مگردان لال از ذکرت زبانم
به فایز این قدرها مهلتی ده
که تا خود را به کوی او رسانم
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}