فایز
شمارهٔ ۳۱۱
دوبیتیها
به هنگام تبسم های جانان
شکر ریزد ز مروارید و مرجان
از آن ترسم که گوید یار فایز
که من هم معجزی داریم نمایان
فایز
دوبیتیها
به هنگام تبسم های جانان
شکر ریزد ز مروارید و مرجان
از آن ترسم که گوید یار فایز
که من هم معجزی داریم نمایان
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}