فایز
شمارهٔ ۳۱۸
دوبیتیها
لا نتوان به زلفش آرمیدن
از این زنجیر بهتر پا کشیدن
تو ای فایز مکن بازی به زلفش
که این مار آخرت خواهد گزیدن
فایز
دوبیتیها
لا نتوان به زلفش آرمیدن
از این زنجیر بهتر پا کشیدن
تو ای فایز مکن بازی به زلفش
که این مار آخرت خواهد گزیدن
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}