فتحعلیشاه
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
بندهٔ خط شده مشک ختنت
چاکر لعل عقیق یمنت
دهنت تنگتر از دیدهٔ مور
دل من تنگتر است از دهنت
دور باد از سر کویت اغیار
نرسد صرصرِ دی بر چمنت
از غم روی تو ای مه افتاد
یوسف مصر به چاه ذقنت
ناله را پای به کویت باز است
گر به دامان نرسد دست منت
گوییا از دهن ما گویی
سخت شیرین شده***
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}