شمارهٔ ۱

غزلیات بخش دوم

با شمع خویش گفتیم سوز و گداز خود را
آخر ز پرده بیرون دادیم راز خود را

چون من کسی نداند قدر و بهای جانان
محمود می‌شناسد قدر ایاز خود را

آخر نیاز و عجزم بنمود رام او را
من بعد از این بنازم عجز و نیاز خود را

قمری و من که هستیم در این چمن پرستیم
او سرو ناز خویش و من دل‌نواز خود را

خاقان که بود مدهوش می‌کرد این دعا دوش
یا رب کشم در آغوش من سرو ناز خود را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}