شمارهٔ ۹۷

غزلیات بخش دوم

ز چشمت غمزه‌ای من دام کردم
دل خودکام خود را رام کردم

ندارم غیر جان جانا چه خواهی
دلی دارم که وقف عام کردم

من اول گفتمت باور نکردی
تو را و خویش را بدنام کردم

مگو جانا که درد دل نگفتی
من از باد صبا پیغام کردم

شکستم توبه صد ساله را باز
ز خون دیده می در جام کردم

بقا بادا تو را تا صبح محشر
که صبح زندگانی شام کردم

نشستم بر درت کوری اغیار
سنان در دیده ایام کردم

فریب او ز خال دانه دادم
ز زلفش پای دل را دام کردم

دل شوریده را خاقان تخلص
به چین زلف تو من نام کردم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}