شمارهٔ ۱۲۵

غزلیات بخش دوم

سرزنش نیست مگر بر دل و بر دیده من
با همه خلق جهان چیده و برچیده من

بزمی از بهر تو آراسته‌ام ساقی کو
میش از خون دل و ساغرش از دیده من

قدمی رنجه نما کش دم رفتن آمد
رحم کن بر من و بر این دل رنجیده من

ناصحی خنده‌زنان گفت مده دل به بتان
وقت آن است که گریند به خندیده من

جورها رفت به خاقان و سزاوارش بود
جز جفا پیست بگو از تو پسندیده من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}