شمارهٔ ۱۴۱

غزلیات بخش دوم

دل ز کف برده مرا شوخ سهی بالایی
نامسلمان پسری عشوه‌گری ترسایی

کرده‌ام گریه ز بس در غم آن تازه پسر
شده از گریه من روی زمین دریایی

موسم لاله و گل چون شد و ایام بهار
برو از خانه به کشت چمن و صحرایی

از لب جوی برد لذت و از سایه بید
آن که دارد به برش سرو‌قد رعنایی

ساقیا ساغر می در ده و زاین بیش مگو
از حدیث جم و از سلطنت دارایی

دیده تا عارض گلرنگ خوشت را خاقان
همچو بلبل شده از عشق رخت شیدایی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}