شمارهٔ ۱۴۲

غزلیات بخش دوم

بگذاشت مرا در غم باز این دل هرجایی
کارم همه فریاد است چون بلبل شیدایی

تا کی ز غمت ای گل این شیفته چون بلبل
افغان کند و زاری بر شاخ شکیبایی

گفتی که کشم زارت آنگاه شوم یارت
من بنده و تو سلطان حکم آن چه بفرمایی

طوبی نبود هرگز مانند قدت زیبا
دارد ز کجا طوبی این خوبی و زیبایی

تا دل به خم زلفش دادم شده‌ام رسوا
فخر است چو عاشق را بدنامی و رسوایی

خاقان شده از عشق لیلی‌وش خود امروز
دلباخته چون مجنون با این همه دانایی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}