غزل شمارهٔ ۸۶

غزلیات

تو و آن قامتی که موزون است
من و این طالعی که وارون است

تو و آن طره‌ای که مفتول است
من و این دیده‌ای که مفتون است

تو و آن پیکری که مطبوع است
من و این خاطری که محزون است

تو و آن پنجه‌ای که رنگین است
من و این سینه‌ای که کانون است

تو و آن خنده‌ای که نوشین است
من و این گریه‌ای که قانون است

تو و آن نخوتی که بی‌حد است
من و این حسرتی که افزون است

تو و رویی که لمعهٔ نور است
من و چشمی که چشمهٔ خون است

تو و زلفی که عنبر ساراست
من و اشکی که در مکنون است

من و خون دلی که مقسوم است
تو و لعل لبی که میگون است

من ندانم غم فروغی چیست
تو نپرسی که خسته‌ام چون است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}