شمارهٔ ۱۲۹

غزلیات

گرت بود جگری سوختن ز داغ آموز
ورت هوای شکفتن بود ز باغ آموز

چو روزگار شود تیره بر تو روشن شو
طریق ما ز گهرهای شب چراغ آموز

به نکهتی ز گلستان دهر خرم باش
تو کیمیای قناعت هم از دماغ آموز

فروش جسم و ز بازار شعله جان بستان
وگر ندانی این شیوه از چراغ آموز

به جان مضایقه با دشمنان خویش مکن
بیا به میکده و همت از ایاغ آموز

چنان بخند که لب هم نگردد آگه از آن
ادب ز انجمن شاهدان باغ آموز

مریز داغ به صحرا مرید گلشن باش
ترا که گفت فصیحی روش ز زاغ آموز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}