شمارهٔ ۱۳۰

غزلیات

چون عشق آشنای تو شد از خرد گریز
شکرانه کرامت نیکان ز بد گریز

ای غنچه مذهب دلم ار داری از بهار
تن چون نسیم پای کن و تا ابد گریز

وا افت موج‌وار چو طوفان غم شود
هر گاه ابر عافیتی برق زد گریز

گر جذب وصل دیرتر آید به پرسشت
باری به سعی هجر ز بند حسد گریز

بر نیش خار غم چو نسیم صبا بغلط
چون نکهت گلی به مشامت رسد گریز

مگریز با چراغ تو باد ار کند مصاف
رو وام کن ز برق شتاب و ز خود گریز

گر بالغی ز عمر فصیحی مخور فریب
هم از کنار مهد به سوی لحد گریز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}