شمارهٔ ۷ - توصیف غار جمشیدی

قطعات

تعالی الله نه غارست این جهانیست
زمین او ز رفعت آسمانیست

عقاب آسمان را گر تواند
که اینجا پر زند خوش آشیانیست

به هر برجی در آن از روح قدسی
خجسته کوکبی صاحب قرانیست

ز خدام در این آستانست
اگر آن آسمان را پاسبانیست

ز انوار تجلی در فضایش
ببینی هر کجا راز نهانیست

تو گویی گوهر خورشید و مه را
به هر سنگ اندر او فرخنده کانیست

معاذالله تو و مدحش فصیحی
گرفتم آن که هر مویت زبانیست

به جمعی اندر آن مجلس گرفتم
که از اخلاص هر موشان جهانیست

همه صحرانشین و شهرزاد‌ند
وفا را طبع ایشان ترجمانیست

لقب جمشیدی و جمشید فطرت
بنامیزد چه فرخ دودمانیست

چو دیگ قدرشان در جوش آید
فلک آنجا کلوخ دیگدانیست

خداشان دایما فرخنده دار[ا]د
ازین فرخنده منزل تا نشانیست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}