شمارهٔ ۱۸۹

غزلیات

چو پاره پاره دل از دیده ترم افتد
هزار شعله آتش به بسترم افتد

نیاورم بنظر آفتاب را ز شرف
دمی که دیده بدان ماه پیکرم افتد

زند بدامن من آفتاب دست ز قدر
گهی که سایه آن سرو بر سرم افتد

خوشم بکنج غم و بی کسی که باشم من
که ره ببزم بتان سمنبرم افتد

بدست اخترم ای کاش برق آتش آه
رسد بچرخ شب غم در اخترم افتد

بیاد لعل تو آتش فتاد در جگرم
که آتشی بدل درد پرورم افتد

بهیچ باب فضولی قرار نیست مرا
مگر دمی که گذر سوی آن درم افتد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}