شمارهٔ ۲۴۳

غزلیات

ز حد گذشت بدور تو بی قراری دل
مشو ز حال دل بی قرار من غافل

کسی که معتقد عشق نیست نیست کسی
مذاق نشأه عشق است قابل قابل

ز هر چه هست توانم برید میل ولی
نمی شود که نباشم بمهوشی مایل

مراست مشکلی از عشق و چشم آن دارم
که مشکلم بگشاید ز تو ولی مشکل

که کرد دعوی صبر و ثبات در عشقت
که چون نقاب گرفتی ز رخ نگشت خجل

حریم کعبه که بر ماست طوف آن واجب
ز شوق طوف درت مانده است پا در گل

فضولی از سر آن کو قدم منه بیرون
که هیچ جا نبود زین شریف‌تر منزل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}