شمارهٔ ۷ - نقل از سفینه فرخ

غزلیات

ای غمت برده شادمانی من
بی تو تلخ است زندگانی من

به سر تو که با تو نتوان گفت
صفت رنج و ناتوانی من

از جوانی و حسن خویش بترس
رحم کن بر من و جوانی من

آن خود دان مرا که جمله تویی
آشکارایی و نهانی من

چه بود گر دمی ز روی کمر
دل در آری به مهربانی من

حاصل آید چو حاضر آیی تو
مایهٔ عمر جاودانی من

فلکی روز و شب همی‌گوید
کز غم توست شادمانی من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}