شمارهٔ ۷۴

غزلیات

چو کرد خاک ره یار روزگار مرا
به چشم عالمیان داد اعتبار مرا

دماغ بوی گل و برگ گلستانم نیست
مگر به باغ برد نالة هزار مرا

به کف نه جام میی، در نظر نه روی مهی
گلی شکفته نگردید ازین بهار مرا

ز طرز دیدن پنهانت این چنین پیداست
که راز دل زتو خواهد شد آشکار مرا

مرا ز گردش چشم تو حال می‌گردد
به گردش مه و مهر فلک چه کار مرا؟

ز نارسایی اقبالم ای فلک خوش باش
به دامنی نرسم گر کنی غبار مرا

چنین که زار و ضعیفم ز هجر او فیّاض
مگر صبا برساند به کوی یار مرا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}