شمارهٔ ۱۵۹

غزلیات

تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته است
از توبه همچو غنچه دل من گرفته است

روی پیاله سرخ که میخانه را ازو
دیوار و در طراوت گلشن گرفته است

در بزم یار شیشه به این سادگی که هست
خون هزار توبه به گردن گرفته است

ما را اگر ز بزم تو اندیشه مانع است
لطف ترا که گوشة دامن گرفته است؟

فیّاض درد دل چه کنی سر که از غرور
نازک‌دلش طبیعت آهن گرفته است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}