شمارهٔ ۳۲۹

غزلیات

کسی به دعوی مهرش چو صبح صادق شد
که چون جرس دل او با زبان موافق شد

چنین که چشم به روی تو دوخت پنداری
که عکس آینه پیش رخ تو عاشق شد

لباس جلوه رسایی نمود، تا آخر
به سروِ قامتِ رعنای او موافق شد

کسی که صبر به خواری نمود همچو هلال
به یک دو هفته بر اقران خویش فایق شد

هزار شکر که فیّاض بی زبان آخر
چو ابروی تو زبان‌آور دقایق شد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}