شمارهٔ ۵۷۴

غزلیات

ز دانش مرا بس، که نام تو دانم
سوادم همین بس که نام تو خوانم

چرا نالم از ضعف، آن قوّتم بس
که آهی به عمری به پایان رسانم

جز آه شرربار حسرت ثمر کو!
نهالی که در عرصة دل نشانم

مراد دو عالم اگر در کف آید
کف خاک نبود که بر سر فشانم

به آن بی‌نشان کوی کس ره نبردست
عبث قاصد اشک را می‌دوانم

به گَرد سواران نخواهم رسیدن
درین دشت گلگون چه بر می‌جهانم

چه پرسی ز من حال فیّاض بیدل
تو دادی به صحرا سرش، من چه دانم؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}