شمارهٔ ۵۷۶

غزلیات

چه افتم که خود آفت‌فزای خویشتنم
همه بلای من و من بلای خویشتنم

به باغ دهر ز بیم گزند هر ناکس
همیشه دشمن نشو و نمای خویشتنم

اگرچه خاک رهم جمله بر سر خویشم
وگرچه خارم لیکن به پای خویشتنم

مرا نه شکوه ز دشمن نه رنجشی از دوست
که پایمال جفا از وفای خویشتنم

هزار مرحله طی گرچه شد رهم فیّاض
ولی ز دوری منزل به جای خویشتنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}