شمارهٔ ۶۱۴

غزلیات

چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
که تا چو چوگان از هر چه بود برگشتیم

به طول و عرض تمنّای ما جهان کم بود
امید خود به تو بستیم و مختصر گشتیم

به پای آه سحر چون دعای بی‌تأثیر
هزار بار به گردون شدیم و برگشتیم

به هر چه شست گشادند ما هدف بودیم
به هر که تیغ کشیدند ما سپر گشتیم

نزد غیوری ما حلقه بر دری فیّاض
اگر چه در همه آفاق در به در گشتیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}