غزل شمارهٔ ۳۴

غزلیات

دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
آئینهٔ خدای نما جان پاک ما

تاامر و خلق جمله شود دوست دست صنع
کشته است تخم مهر گیاهی بخاک ما

درما فکنده دانهٔ از مهر خویشتن
تا کاینات جمع شود در شباک ما

در بدو آفرینش و تخمیر آب و گل
با آب و تاب عشق سرشتند خاک ما

مستان پاک طینت میخانهٔ الست
گیرند باده های مروّق زتاک ما

ما را درون سینهٔ خود جای داده اند
هستند آسمان و زمین سینه چاک ما

فردوس جای ما و ملک همنشین حور
کزخاک آن سرای بود خاک پاک ما

مسجود هر فرشته و محبوب روح قدس
یارب چه گوهر است نهان زیر خاک ما

فیض از زبان خویش نمیگوید این سخن
حرفی است از زبان امامان پاک ما

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}