غزل شمارهٔ ۷۲

غزلیات

قد تجلی جماله جلوات
و تبدی جلاله سطوات

لم یدع فی الصدور من قلب
سلبه للقوب بالحرکات

لم یذر فی الرؤس من عقل
قهره للعقول باللمخات

من رای مرهٔ محاسنه
حار فیها و حام فی الفلوات

ما سهی بالسهام ذو غرو
سببه للعقول بالغمزات

طعمه فی افواد ما احلاه
غمزه بالعیون و الخفیات

فاق حسن المدح قاطبهٔ
حسنه فی لطایف الجلوات

قال لی بالجنان ما تفنع
قلت بعد الوصال ذاهیهات

ذفت ذاک الشراب کیف اسلو
بسراب بقعیه الخطرات

فیض دع ذا و لاتقل شططا
فشراب الکلام ذو سکرات

و توجه حباب قدس الحق
بحضور صفا من الکدرات

کم معادن بدن من الملوک
لقلوب تکاید الخلوات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}