غزل شمارهٔ ۱۲۴

غزلیات

چنین رخسار زیبائی که دیده است
چنین قد دل آرائی که دیده است

چنین زلف دلاویز و کمندی
فتاده بر سراپائی که دیده است

کمانی را که تیرانداز باشد
نگاه چشم شهلائی که دیده است

چنین چشمی که خلقی بیخود و مست
فکنده هر یکی جائی که دیده است

بدشنامی برد چندین دل از کار
چنین لعل شکر خائی که دیده است

لبش مرجان دهان پر درّ و گوهر
بغایت تنگ دریائی که دیده است

قیامت میشود چون میخرامد
چنین رفتار و بالائی که دیده است

دو عالم میشود روشن ز رویش
چنین خورشید سیمائی که دیده است

بغیر از فیض در پروانه دل
چنین آشوب و غوغائی که دیده است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}