غزل شمارهٔ ۱۷۴

غزلیات

ما را که نوای بی نوائیست
مستی ز شراب کبریائیست

تا حشر بخویشتن نیائیم
هشیار و یا زحق جدائیست

ساقی قدحی بده که مستی
بهتر زعبادت ریائیست

ما معتکفیم در خرابات
ما را چه مجال پارسائیست

از ما طمع صالح خامیست
مستیست چه جای خودنمائیست

بیگانه مباش زاهد از ما
ما را با دوست آشنائیست

ای فیض ازین صریح تر گوی
ما را از دوست کی جدائیست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}