غزل شمارهٔ ۲۰۰

غزلیات

بمهر تو دادم دل و جان عبث
بعشقت گرو کردم ایمان عبث

زدین و دل من چه حاصل مرا
گرفتی هم این را و هم آن عبث

چه میخواهی از جانم ای بی وفا
چه دای دلم را پریشان عبث

دل اقلیم دین جلوه ات تاخت کرد
بسی خانه شد از تو ویران عبث

بیک عشوهٔ دل فریب خوشت
دل عالمی شد پریشان عبث

بجانت که دست از اسیران بدار
مکن جور بر ناتوانان عبث

دل من بود آن دل ای فیض بس
مریز اشگ بر روی سندان عبث

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}