غزل شمارهٔ ۲۱۷

غزلیات

اهتدوا بالعشق طلاب الرشد
گم شود آنکو ره دیگر رود

من بفتراک غم عشق کسی
بسته‌ام دل را بحبل من مسد

ای نگار می فروش عشوه‌گر
مست عشقت فارغ است از نیک و بد

شربتی زان لب بکام من رسان
تا بماند زنده جانم تا ابد

چشمهٔ خضر است آن نوش دهان
منع تشنه از زلالت کی رسد

اسقنی من فیک من عین الحیوهٔ
شربهٔ حیی بها عمر الابد

فیض را محروم از وصلت مکن
کو ندارد غیر عشقت مستند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}