غزل شمارهٔ ۴۶۴

غزلیات

برون آی و خورشید رخ بر افروز
شب فرقت ماست مشتاق روز

ز هجر تو تا چند سوزد دلم
جمالی بر افروز و هجران بسوز

فراق تو تاکی گهی وصل هم
همه شب مده گاه شب گاه روز

دلا وصل و هجران شب و روزیست
گهی این گهی آن بساز و بسوز

گهی مست شو گاه مخمور باش
گهی پرده در باش که پرده روز

چو زاهد ز مستیت پرسد بگو
مرا جایز آمد ترا لایجوز

بجو وصل دایم تو ای فیض ازو
نهٔ قابل این سعادت هنوز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}