غزل شمارهٔ ۵۸۷

غزلیات

از می لعل لب و نوش دهانت مستم
وز شکر خنده و تقریر و بیانت مستم

مستی من ز لب لعل تو امروزی نیست
سالها شد که ز صهبای لبانت مستم

نه همین مستی‌ام از دیدن روی تو بود
بل زِ یاد تو و از نام و نشانت مستم

تو گرم روی نمائی و گرم ننمائی
کز پی عشق نهان در دل و جانت مستم

نگهی جانب من گر فکنی ور نکنی
که من از غمزهٔ خونریز نهانت مستم

گر ترا هست دهانی و میانی ور نیست
که من از ذکر دهان فکر میانت مستم

فیض هرگاه که از دوست سخن میگوئی
از می روح فزای سخنانت مستم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}