غزل شمارهٔ ۶۱۷

غزلیات

من واله جمال فروزان یک کسم
آشفتهٔ دو زلف پریشان یک کسم

سامان مرا یکی و سر من یکی بود
سودا یکی و بیسر و سامان یک کسم

هر جا بهر که روی کنم سوی او بود
بینای یک جمالم و حیران یک کسم

جمعیتم ز جمع کمالات یک کس است
شیدای یک جمیل و پریشان یک کسم

تیغ ار کشد بقصد سرم بسملش شوم
در مذبح محبت قربان یک کسم

مشرک نیم پرستش باطل نمیکنم
حق بین و حق پرست بفرمان یک کسم

از هر خسی قبول عطائی نمیکنم
مستغرق مواهب احسان یک کسم

چون گربگان بسفرهٔ هر کس نمیروم
همچون شتر نواله خور خوان یک کسم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}