غزل شمارهٔ ۶۲۵

غزلیات

از دلم بس ناله بیرون می‌کشم
وز جگر بس کاسهٔ خون می‌کشم

بر درت می‌آورم صد گون نیاز
تا ز تو یک ناز بیرون می‌کشم

عشوه‌ای را کآورد در گردشم
عشوه‌ها از چرخ گردون می‌کشم

خون دل ریزم به جای می به جام
خون به جای آب گلگون می‌کشم

مطربان ، چون دست بر قانون کشند
ناله ای ، من هم به قانون می‌کشم

چون تبسّم می‌کنی ،  خون می‌خورم
حسرتی زان لعل میگون می‌کشم

گر کند رطل گران دریا دلی
من ز خون دیده جیحون می‌کشم

بر سر راهت فتاده خوار و زار
خویش را در خاک و در خون می‌کشم

کاسه‌های زهر هجران ترا
هیچ می‌دانی که من چون می‌کشم

گر کشند از دست دشمن جورها
من ز دست دوست افزون می‌کشم

طالع شوریدهٔ دارم چو فیض
این همه از بخت وارون می‌کشم

محنت و بیدادم از دست خود است
حاش لله کی ز گردون می‌کشم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}