غزل شمارهٔ ۶۶۴

غزلیات

دردم ز حد فزون شد و غم بیشمار هم
آه از فلک برون شد اشک از کنار هم

با ما ببین که عشق چها کرد و میکند
از دل ببرد طاقت و از جان قرار هم

دل پا کشید از دو جهان بر امید و صل
جان داشت دست از خود و دل شد نزار هم

پا باز ماند از روش و دست از عمل
ز اندیشه ماند عقل و سرا پا ز کار هم

آهم ز درد و آتش و اشکم ز غصه خون
بخت از فراق تیره و ایام تار هم

نی ره بکوی او بودم نی قبول او
نه کس نشان دهد نه دهد یار بار هم

افتاده‌ام غریب و حزین مستمند و زار
نی بر سرم طبیبی و نی غمگسار هم

یا رب بگیر دست من زار از کرم
بازم رهان ز خویش و ازین گیر و دار هم

ای فیض غم مخور که بمقصود میرسی
بختت مساعدت کند و روزگار هم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}