غزل شمارهٔ ۷۴۷

غزلیات

خدایا مرا از من آزاد کن
ضمیرم بعشق خود آباد کن

سرم را بیاد خودت زنده کن
روان مرا منبع یاد کن

بروی خودت باز کن دیده‌ام
دلم را بنظاره‌ات شاد کن

خرابم کن از مستی و بیخودی
وجودم بویرانی آباد کن

بفردوس اعلام راهی نما
بعلم لدنیم ارشاد کن

درونم باسرار معمور دار
برونم بطاعات آباد کن

ز شیطان و نفسم پناهی بده
ز جور اعادیم آزاد کن

بس اندوه و غم بر سر هم نشست
گشادی بده سینه را شاد کن

بود فیض دربند خود تا بکی
خدایا دلی از من آزاد کن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}