غزل شمارهٔ ۷۹۴

غزلیات

گه سوی طاعت روم گه سوی عصیان او
مظهر لطفم من و مظهر غفران او

گاه مرا لطف او بر در طاعت برد
گه کشدم دست قهر جانب عصیان او

در گنهم گاه عفو سوی جنان آورد
گه بردم منتقم جانب نیران او

گاه جمالش مرا بر سر شکر آورد
گاه جمالم برد بر در کفران او

جرم من و حلم او هر دو زحد درگذشت
تا چکند عاقبت این من و آن او

هستی او از قدم هستی ما از عدم
باقی و پاینده او ما همه قربان او

تا برد و بازدش گیرد و اندازدش
گوی دلم میتپد در خم چوگان او

حلقه بگوش ویم رفته ز هوش ویم
گوش مرا میسزد نغمهٔ الحان او

میکشدم امر او جانب این گفتگو
فیض ز جان و ز دل هست بفرمان او

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}