غزل شمارهٔ ۹۲۰

غزلیات

گر ز خود و عقل خود یکدو نفس رستمی
دست و دل و پای عشق هر دو بهم بستمی

رو بخدا کردمی دل بخدا دادمی
رسته ز کون و مکان نیستمی هستمی

پی بازل بردمی آب بقا خوردمی
عمر ابر بردمی دست فنا بستمی

با همهٔ بی همه، هم همهٔ نی همه
از همه بگسستمی با همه پیوستمی

دل ز جهان کندمی رسته ز هر بندمی
از پل دوزخ چه باد رفتمی و جستمی

از درکات جحیم با خبر و بی‌خبر
در عرفات نعیم سر خوش بنشستمی

باده شراب طهور آن می غلمان و حور
منزل قصر بلور امن و امان نشتمی

باده نوشیدمی خرقه فروشید می
حله بپوشید می تاج و کمر بستمی

فیض ز دامانم ار دست فراداشتی
نی دل او خستمی نی شده پا بستمی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}