شمارهٔ ۱۳

غزلیات

منم که مهر نبی و ولی پناه من است
دعای نایب حق ورد صبحگاه من است

ز پادشاه و گدا فارغم بحمد اللّه
گدای خاک ره دوست پادشاه من است

ز وصل او نشکیبم گرم به تیغ زنند
رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است

به حال من نظری می‏کن ای امام زمان
که التفات تو کفاره گناه من است‏

مرا ز دنیی و عقبی غرض وصال شماست
جز این خیال ندارم خدا گواه من است

بر آستان شما رو نهاده‌‏ام زان روی
فرا ز مسند خورشید تکیه‏‌گاه من است

ز موج‏های حوادث مرا چه باک ای فیض
چو مهر حیدر و اولاد او پناه من است

وگرنه ذکر حقم بر زبان خروشی نیست
به دل محبت این قوم عذرخواه من است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}