شمارهٔ ۱۸

غزلیات

برا امام که بنیاد عمر بر باد است
بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است

غلام همت آنم که جز محبت تو
ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

شنیده‏اید که در حق دوستان علی
سروش هاتف غیبم چه مژده‏ها داد است

که ای ولیّ ولیّ خدا و عترت او
نشیمن تو نه این کنج محنت آباد است‏

تو را ز کنگره عرش می‏زنند صفیر
ندانمت که در این دامگه چه افتاد است

حکایتی کنمت بشنو و شناسا شو
که این حدیث ز پیر شریعتم یاد است:

مجو طهارت مولد ز دشمنان علی
که حمل مادر این قوم از دو داماد است!

یکی پدر دگر ابلیس هر دو کرده دخول
از اختلاط دو آب آن عدوی من زاد است‏

به پای خود به جهنم رود عدو تو مگوی
که بر من و تو درِ اختیار نگشاد است

حسد چه می‏بری ای دشمن علی بر فیض
ولای آل نبی روزی خداداد است‏

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}