شمارهٔ ۸۷

غزلیات

بیا امام که آئین احمد آید باز
بیا امام که روی نبی نماید باز

بیا امام که از دست رفت ملت و دین
بیا امام که شرع محمد آید باز

بیا بیا که نمانده است شرع را رمقی
مگر ز روی تو در وی روان در آید باز

بیا امام که درهای علم را بستند
به یمن مقدم خیرت مگر گشاید باز

بیا امام که دل‏های خلق زنگ گرفت
مگر به صیقل لطف شما زداید باز

به پیش آینه دل هر آنچه می‏دارم
به جز خیال لقایت نمی‌‏نماید باز

بمرد فیض ز شوق تو ای امام زمان
بیا که در تن این مرده جان در آید باز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}