شمارهٔ ۱۰۷

غزلیات

اگر به کوی امامم بود مجال وصول
رسد به دولت وصلش نوای من به حصول‏

من شکسته بی‏دست و پا به درگه او
به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول‏

کجا روم چکنم حال دل کرا گویم
که گشته‏ام ز فراق امام خویش ملول

همین بس است که او را ببینم و در پاش
پس از محاربه دشمنان شوم مقتول

دلم چو گشت مصیقل به صیقل مهرش
بود ز زنگ حوادث بر آینه مصقول

بگشت بر همه دلها حدیث شوق امام
نیافت چون دل من گوشه برای نزول

بگو ثنای امام زمان به جان و به دل
که می‏رسد مدد فیض از نفوس و عقول

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}