شمارهٔ ۱۴۳

غزلیات

گر از روشِ حافظ و قرآن به در آیی
هر ره که روی باز پشیمان به در آیی‏

بردار سرودی ز کلامش طرب انگیز
شاید دمی از غُصّهٔ هجران به در آیی

جان می‌‏دهم از حسرتِ دیدارِ تو چون صبح
باشد که چو خورشید درخشان به در آیی‏

تا کی چو صبا بر تو گمارم دم همت
کز غنچه چو گل خرم و خندان به در آیی

از تیره شب هجر تو جانم به لب آمد
وقت است که همچون مه تابان به درآیی

ای فیض مخور غصه که این پردهٔ غیبت
برخیزد و از کلبهٔ احزان به درآیی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}