شمارهٔ ۵۴

غزلیات

دلم رابرد عشقت، «فات مافات »
کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات

چنان گشتم ز حیرانی و مستی
که نشناسم دو بیتی از تحیات

چه گویم شکر ساقی را؟ که جامی
بجان بخشید و وارستم ز شهمات

ز مستی راز می گوییم و گویند:
چه افتادش که می گوید خرافات؟

ادبها رانگه دارید، زنهار
که موسی مست شد اندر مناجات

خدا را گفت: یا رب، فتنه از تست
چو شد شوریده موسی وقت میقات

نه تنها قاسمی مست از می اوست
که از جامات او مستند ذرات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}