شمارهٔ ۹۴

غزلیات

آن را که قبله اش رخ خورشید انورست
اعراض گر کند، بهمه روی کافرست

عاشق بیار واصل و عاقل بهانه جوی
صوفی برغم واصل و چون حلقه بر درست

واعظ، مگو که: عشق روانیست در طریق
پنداشتی که ملک دو عالم مثمرست

زین بیشتر عداوت با اهل دل مکن
شرعی معین آمد و عشقی مقررست

آن را که عشق نیست درین راه غافلست
سنور راه ماست اگر خود غضنفرست

زاهد بزهد مایل و صوفی باعتقاد
عارف درین میانه چو کبریت احمرست

جان در سماع عشق تو مستست و چاره نیست
شوقی مولد آمد و عشقی قلندرست

باد صبا چو بوی تو آورد در چمن
جانها فدای رایحه روح پرورست

بر جان قاسمی نظری کن ز روی لطف
زان جا که آفتاب ضمیر منورست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}