شمارهٔ ۱۱۱

غزلیات

خرد مستست و دل مستست و جان مست
بسودایت روانِ ناتوان مست

ز حد بگذشت مستیهای ذرات
فلک مست و زمین مست و زمان مست

بیا در باغ و شورِ بلبلان بین
سمن مست و چمن مست، ارغوان مست

شرابِ نابِ رحمان را چه گویم؟
کزو دلداده مست و دلستان مست

ز دنیی تا بعقبی گر ببینی
همه ره کاروان در کاروان مست

دلی کز ما و من آزاد آید
چه در کعبه، چه در دیرِ مغان مست

جهان مستند و ز مستی ندانند
جهان اندر جهان اندر جهان مست

درین دریا، که عالم قطرهٔ اوست
ز قطره تا ببحرِ بی‌کران مست

بقولِ قاسمی این سِکرِ عامست
خرد مست و یقین مست و گمان مست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}