شمارهٔ ۱۱۴

غزلیات

ملامت را بمان، چه جای بیمست؟
که روح القدس جانت را ندیمست

اگرچه راه دشوارست آخر
که امداد از مددهای کریمست

تو عاشق باش و طور عاشقی ورز
که عاشق بر صراط مستقیمست

غنیمی کز روانت روضه سازد
بچشم سر ببین: عشق آن غنیمست

دلی، کز عاشقی بی رنگ و بویست
مخوانش دل، که شیطان رجیمست

دلم را غیر درگاه تو جا نیست
مدام این دل برین درگه مقیمست

بیا، قاسم، ز هستی توبه می کن
که سلطان تو تواب الرحیمست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}