شمارهٔ ۱۶۰

غزلیات

براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست
خلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست

مگو حکایت حس را و بگذر از محسوس
کسیکه سخره حس مانده است معتزلیست

دلا، تو جام مئی، لیک جام بحر آشام
که جام تو ز شراب خدای لب بلبیست

بنوش باده، که این باده از حجاز آمد
اگر بکاسه چینی و شیشه حلبیست

اگر ز حیدر صفدر کسی سؤال کند
بگو: برغم خوارج علی مستعلیست

ز قاسمی سخنی گر رود بصدر عقول
نگاه دار، که این رمز نکته نبویست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}