شمارهٔ ۲۲۰

غزلیات

عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجرد
ای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد

مردم ز غم عشق و نی یافتم آخر
از دولت دیدار تو صد جان مجدد

من رند خرابات مغانم،چه توان کرد؟
اینست مرا مذهب، اگر نیکم،اگر بد

از عشق تو منعم نکند توبه و تقوی
ویران شود از سنگ قضا قصر مشید

در کوی تو پستیم، زهی منصب عالی!
با روی تو مستیم، زهی عشق مؤبد

از غمزه جادوی تو مستیم و فراغت
از حادثه دایره چرخ مشعبد

مطلق سخن اینست که :مرغ دل قاسم
جز دام تو در دام کسی نیست مقید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}