شمارهٔ ۳۱۴

غزلیات

زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!
رویت مه بدرست،زهی طالع مسعود!

در بادیه محنت هجران،شب تاریک
بی نور رخت جان نبرد راه بمقصود

در باده و زاویه جز دوست ندیدیم
این راه بدانستم و این بادیه پیمود

از مسکن جانهاگل صد برگ بر آمد
تا سنبل سیراب تو بربرگ سمن سود

از حسن هویدا شود این عشق جهان سوز
این جا بشناسی صفت شاهد و مشهود

یک غمزه ز تو دادن و صد جان و دل از ما
بردند باقبال تو سودازدگان سود

حیران تو امروز نشد قاسم مسکین
تا هست چنین باشد و تا بود چنین بود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}