شمارهٔ ۳۶۴

غزلیات

بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزار
بیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار

بیا، که بی تو ز افراط آرزومندی
مرا دلیست درو صد هزار شعله نار

بداغ عشق تو دل را هزار عز و شرف
ز جلوهای تو جان را هزار استظهار

بفرض آنکه جهان از قصور پاک شود
محال صرف بود فیض غافر و غفار

مباش غره بگلگونه بهار، ای دل
که در خزان نتوان یافتن گلی بر بار

طریق عقل مقلد، فغان دارا گیر
حدیث عشق مشعبد، هزار دار و مدار

همیشه خاطر قاسم بورد و ذکر شماست
برین حدیث گواهست عالم الاسرار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}