شمارهٔ ۴۱۷

غزلیات

خاطرم آشفته و جان در ملال
رو بنما، ای مه فرخنده فال

بی تو عجب مضطربم روز و شب!
مرغ دلم چند زند پر و بال؟

بلبل شوریده دل، افغان مکن
موسم هجران شد و آمد وصال

وصل بفریاد دل من رسید
یافتم از هجر بسی گوشمال

گل پس پرده ز همه فارغست
بلبل، ازین حال دمی خوش بنال

بلبل آشفته، شغب را بمان
نوبت حالست، مکن قیل و قال

واعظ ما قصه و افسانه گفت
خواجه سمینست، نشد در جدال

خواجه عزیزست، ولیکن نکرد
از طرف تن سوی جان انتقال

قاسمی، از عین عیان قصه کن
تا بکی اندیشه خواب و خیال؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}